Artikel in het 'Veluws Nieuws' januari 2008

 Een glaskunstenaar met oog voor prachtige details. Een opvallende docent kunstzinnige vorming. Een keramist met een onnavolgbaar gevoel voor vorm en finesse.  Maar bovenal een inspirator en een aimabel mens. Vraag her en der rond wie Jan Warnaar uit Oene is en dit is zomaar een handjevol antwoorden.

Hoe beantwoordt hij zelf de vraag wie Jan Warnaar écht is?

"Ik ben een zwerver. Altijd op zoek naar het ongekende en altijd nieuwsgierig. Maar met een vaste basis. En dat is mijn huis in Oene." Zo liet hij ooit in New-Mexico een ring maken door een Indiaanse zilversmid. Met daarop een tweetal symbolen; een casa-teken dat letterlijk staat voor huis, voor een vaste basis. Maar ook met een golfbeweging. "En die zegt feitelijk dat ik altijd op zoek ben naar datgene achter de horizon."

De Eper kunstenaar is namelijk één van de grondleggers van het Kollektief Eper Kunstenaars (KEK). Maar voor Warnaar is het na meer dan 23 jaar genoeg geweest. Deze 'golfbeweging' is ten einde gekomen. Hij heeft daarom per l januari officieel afscheid genomen. Het maakt hem letterlijk de laatste 'KEK'er van het eerste uur'. "En nu is het mooi geweest. Ik heb daar een tijd over na gedacht. Maar ik vind, je moet er óf helemaal voor gaan, óf er mee stoppen."

Uiteindelijk specialiseert Warnaar zich de afgelopen jaren helemaal als glaskunstenaar. De versmelting ervan, de techniek en de bewerking, het is buitengewoon interessant: "Glas” vult dagelijks mijn gedachten. Ik vind het een fascinerende andere wereld. Glaskunstenaars zijn een stuk minder stoffig dan keramisten."

Nu hij stopt bij KEK, is Warnaar van zins om zich nóg meer in de glaskunst onder te dompelen. Z'n laatste projecten zijn driedimensionaal-ogende bomen.

"Ik ben wars van 'het heilige moeten. Ik wil me als kunstenaar alleen maar bezighouden met wat ik mooi vind.         terug